شینهوا: جنگ ایران نشانهای از بحران عمیقتر در هویت راهبردی آمریکاست
شینهوا نوشت این وضعیت فقط یک شکست سیاسی نیست، بلکه نشانهای از بحران عمیقتری در هویت راهبردی آمریکا است. 
به گزارش راهبردمعاصر، خبرگزاری شینهوا در تحلیلی نوشت: در اساطیر یونان، سیزیف به انجام وظیفهای ابدی محکوم شده بود یعنی هل دادن تخته سنگی به سمت بالا، تنها برای آنکه بارها شاهد سقوط دوباره آن به پایین باشد.
به نقل از سیجیتیان، این افسانه، استعارهای دقیق از جاهطلبیهای ناکام واشنگتن در خاورمیانه است؛ مداخلات پیدرپی که همواره در شکلدهی منطقه غرب آسیا مطابق با طرحهای آن با شکست مواجه شدهاند.
بهروشنی پیداست که جنگ جاری ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران، بسیار کمتر از انتظارات اولیه واشنگتن پیش رفته است؛ عملیاتی که قرار بود با استفاده محدود از قدرت نظامی، بهسرعت به تغییر حکومت در ایران و در نهایت تثبیت نفوذ بر یکی از غنیترین منابع نفتی جهان منجر شود. شاید کارزار ژانویه واشنگتن علیه ونزوئلا نیز بهاشتباه تصمیمگیرندگان کاخ سفید را جسورتر کرده باشد.
دولت ترامپ اکنون در یک دوراهی آشکار قرار دارد: عقبنشینی به معنای پذیرش شکستی غیرقابل انکار است، آن هم در شرایطی که افزایش قیمت نفت ناشی از بنبست در تنگه هرمز فشاری مضاعف ایجاد کرده است. در مقابل، ادامه حمله زمینی خطر گرفتار شدن در باتلاقی دیگر در خاورمیانه را به همراه دارد. با نزدیک بودن انتخابات میاندورهای نوامبر، هیچیک از این گزینهها مطلوب نیست.
این وضعیت فقط یک شکست سیاسی نیست، بلکه نشانهای از بحران عمیقتری در هویت راهبردی آمریکا است؛ بحرانی که به جاهطلبیهای هژمونیک جهانی این کشور بازمیگردد. از پایان جنگ سرد، به نظر میرسد واشنگتن مأموریتی برای شکلدهی جهان مطابق خواست خود تعریف کرده و خود را قدرتی بیرقیب در این مسیر دانسته است.
با این حال، تاریخ چند دهه اخیر خاورمیانه نشان میدهد هرچه ایالات متحده بیشتر به استفاده یکجانبه از زور متوسل شده، محدودیتهای قدرت خود را بیشتر آشکار کرده است.
در کنار این واقعیت، روایت اخلاقی آمریکا نیز دچار فرسایش شده است. زمانی واشنگتن تلاش میکرد اقدامات خود را با شعارهایی مانند آزادی و دموکراسی توجیه کند، اما امروز این پوشش کمرنگ شده و جای خود را به نمایش آشکار قدرت داده است.
در حالی که جامعه جهانی بیش از پیش از رویکرد سلطهجویانه آمریکا خسته شده، سیاستگذاران این کشور همچنان در چارچوب تصورات خود باقی ماندهاند. به نظر میرسد توان بازنگری جدی را از دست دادهاند و واقعیت پایان دوران تکقطبی را نپذیرفتهاند.
با این حال، واشنگتن باید این واقعیت را بپذیرد که حتی به عنوان یک ابرقدرت، هرچند توان تخریب و اعمال قدرت دارد، اما در جهان چند قطبی امروز قادر به تحمیل سلطه کامل نخواهد بود. همانگونه که سیزیف هرگز موفق به رساندن تخته سنگ به قله نمیشود، تلاشهای آمریکا برای سلطه جهانی نیز همواره با واکنشهایی مواجه خواهد شد که خود زمینه ساز آن بوده و در نهایت آن را یک گام دیگر به سمت فرسایش و افول نزدیکتر میکند./تسنیم